Geleidelijke overgangen

Woensdag 14 november geven de Noordwijkse wethouder Marie-Jose Fles en Zandvoortse wethouder Ellen Verheij-de Haas de aftrap voor het rustiger maken van het strand tussen paal 70 - 73. Met het plaatsen van robuuste palen verleiden we de bezoekers om 3 km over de zeereep te lopen. Uniek, want normaal is dat niet toegestaan. Ook maken we twee mooie uitzichtpunten.

Dit is de tweede fase van het project Noordvoort. In de zeereep zijn in 2013 stuifkuilen gemaakt om weer een natuurlijke, geleidelijke overgang van zee naar duinen te krijgen. De afglelopen jaren zagen we hierdoor stuivende toppen, windkuilen en een vitale helmbegroeiing ontstaan.

Het strand tussen Zandvoort en Noordwijk bij paal 70 – 73 was tot die tijd een strakke zanddijk. Met het project Noordvoort herstellen we de dynamiek en natuurwaarden in de zeereep en zorgen we voor meer rust op het strand. Kom een keer langs en geniet van het natuurlijke duin en de weidse vergezichten.

Verstuiving en rust

Nu de verstuiving op de zeereep weer op gang komt, ontstaat er een natuurlijke, geleidelijke overgang van zee naar duinen. Met nieuwe duintjes op het strand en een zeereep met stuivende toppen, windkuilen en een vitale helmbegroeiing.

Er kunnen dan weer typische vloedmerk- en zeereepsoorten terugkomen, zoals  biestarwegras, zeeraket, zeepostelein, blauwe zeedistel en zeewolfsmelk. En ook vogels als de strandplevier en de bontbekplevier vinden hier een broedplek of komen foerageren. Voor deze dieren is het wel belangrijk dat het hier rustig blijft.

De tweede stap in dit project is het rustiger maken van het strand. Er komt een prachtig wandelpad op de zeereep van 3 km lang. Hierdoor krijgen vele vogelstoorten en ook zeehonden straks een rustig leefgebied. Wandelaars kunnen hiervan genieten vanaf de drie uitzichtpunten.

Werkzaamheden

In 2013 hebben we eerst de verstuiving op gang laten komen stuifkuilen gemaakt. Daarnaast is er vegetatie verwijderd, geplagd en lokaal geklepeld om de verspreiding van stuifzand te bevorderen. In deze eerste fase lag de nadruk op het op gang brengen van natuurprocessen en het creëren van meer verstuiving.

In de tweede fase eind 2018 gaan we een zonering aanbrengen waarmee we de broodnodige rust in het gebied willen krijgen. We verleiden de wandelaars tussen paal 70 en 73 over de zeereep te wandelen. We doen dit door op deze twee plekken een rij hoge houten palen te plaatsen. Daarop plaatsen we bordjes die vertellen over de 3 km lange route over de zeereep. We maken er nog twee uitzichtpunten zodat wandelaars extra kunnen genieten.

HIermee ontstaat er een stuk strand nabij het uitzichtpunt waar de natuur voorrang krijgt, en waar je tegelijk kunt ervaren wat dit betekend. Vrij spel van wind, zand en water, een rustplaats voor de vele vogels die onze kust aandoen en een plek waar zeehonden aan land kunnen komen.
Dankzij een subsidie van het Luchterduinenfonds is dit plan uitgewerkt, waarmee we verdere subsidie aanvragen.

Dynamisch kustbeheer

In 1990 is door het rijk besloten om de kustlijn te handhaven met zandsuppleties. Ook wordt vanaf 2001 de zandvoorraad van het kustfundament (onderwateroever, strand en duinen) op peil gehouden, om zo mee te kunnen groeien met de zeespiegelstijging. Als het nodig is wordt er dus zand in het kustsysteem gebracht, zodat er geen tekort ontstaat. Een deel van het zand stuift van het strand naar de duinen en zorgt voor ophoging van de zeereep. Ook ontstaan er embryonale duintjes voor de zeereep. Doordat de duinen in het verleden veelal zijn vastgelegd zijn er aaneengesloten, dichtbegroeide zeerepen ontstaan. Deze belemmeren in feite het zandtransport naar de achterliggende duinen. Doorstuiving van zand is dus belangrijk om het kustfundament te versterken. Lees voor meer informatie verder op dynamischkustbeheer.nl

Natura 2000

De Amsterdamse Waterleidingduinen maken deel uit van het Natura 2000 gebied Kennemerland Zuid. Natura 2000 is een netwerk van Europese natuurgebieden van hoge kwaliteit. We hebben voor de zeereep de opgave om te zorgen voor de volgende typen: de embryonale duinen, witte duinen en grijze duinen.

Embryonale duinen zijn de deels begroeide lage duintjes op het strand. Ze vormen de prille fase van duinvorming, die begint met biestarwegras, dat kiemt op het strand en daarna zand begint in te vangen. Tijdens een storm worden ze vaak geheel of gedeeltelijke weggespoeld.

De witte duinen bevinden zich in de buitenste duinen, waar de inwaai van zout en stuivend zand zorgen voor een extreem milieu. Er heeft nog geen bodemontwikkeling plaatsgevonden en de dominante soort is helm. Een goed ontwikkeld type bestaat uit een afwisseling van vitale helmpollen en kaal zand.

Grijze duinen bestaan uit een scala van lage begroeiingen van grassen, kruiden en (korst)mossen. Zonder dynamiek groeien ze uiteindelijk dicht met struiken.

Voor de witte en grijze duinen geldt dat aanvoer van vers zand een voorwaarde is voor een goede ontwikkeling. De kwaliteit van deze typen liet te wensen over omdat de zeereep als het ware ecologisch "op slot" zat. De "vitaliserende" ingreep komt dus goed van pas.